نصایح رند پسند: هدف، کشک، ارسطو و باقی قضایا

0) از رند به شما نصیحت، اگر خواستید کاری انجام دهید، به هدف یا آخرش فکر نکنید. فکر کردن به هدف، راه موذیانه ای برای به تعویق انداختن تلاش های شماست!

1) الگوی ارسطو برای درک هستی و وقایع آن، الگویی صناعی بود. او فکر می کرد همانطور که ساختن یک وسیله نیاز به طرح، مواد اولیه، سازنده و هدف ساختن دارد؛ پس هر چیز دیگری نیز در این جهان، معلول این علل چهارگانه اند. ارسطو فیلسوف باهوشی بود، اما همیشه باهوش ها، چنان حماقت می کنند که هیچ احمقی به آنان نرسد!

2) نه تنها موجودات جهان بی هیچ غایت خاصی در جهان هستند - یا دستکم عقل آدمی از درک غایات آنان ناتوان است-، بلکه خود انسان هم اگر بخواهد کاری بکند، نیازی به غایت ندارد، یا دستکم نیازی به فکر کردن به آن غایات ندارند.

3) آن چیزی هم که آدم ها هدف می نامند و برای آن برنامه ریزی می کنند، تنها پس از پرتاب شدن به میان میدان و تلاش های فراوان، برای خودشان روشن میشود. باور ندارید؟ دوران مدرسه را مرور کنید، اول درس خواندید و بعد به هدفش فکر کردید یا اول به هدفش فکر کردید و بعد درس خواندید؟

پ.ن: دوست داران ارسطو و عقول مستفاد مقیم بیان(!)، الان دور برندارید که رند رسوا با این حرف ها ارسطوی یونانی را مثلا رسوا کرد؟! رند رسوا فقط در کار رسوایی خویش است و بس!

خواجه در نقش بند ایوان است...